Monday, April 23, 2018

Στο πρώτο φεστιβάλ ανάδειξης τοπικών προϊόντων, τουρισμού κι επιχειρηματικότητας το ΙΕΚ ΑΚΜΗ



Το πρώτο φεστιβάλ ανάδειξης κρητικής κουζίνας, τοπικών προϊόντων και τοπικής παραγωγής “We Do Local Festival” που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Candia Maris, στήριξε έμπρακτα το ΙΕΚ ΑΚΜΗ.
Στο φεστιβάλ συμμετείχαν αρκετοί τοπικοί παραγωγοί,  πιστοποιημένοι με το σήμα “We do local”. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν εξειδικευμένα σεμινάρια, ανοιχτά για το κοινό, αλλά και δράσεις για παιδιά. Οι σπουδαστές των τμημάτων Μαγειρικής και Ζαχαροπλαστικής του ΙΕΚ ΑΚΜΗ στο Ηράκλειο ανέλαβαν τη δημιουργία μπουφέ, ο οποίος διέθετε πιάτα κρητικής κουζίνας, για τη παρασκευή των οποίων χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά και μόνο προϊόντα από τοπικούς παραγωγούς, που συμμετείχαν στο φεστιβάλ. 
Ο Ανδρέας Μεταξάς, πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος των “Maris Hotels” και Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρείας Τοπική Παραγωγή και Φιλοξενία Α.Ε. – “We do local”, μίλησε στο blog του ΙΕΚ ΑΚΜΗ και αναφέρθηκε στο πώς προέκυψε η συνεργασία, λέγοντας χαρακτηριστικά:  «Προσωπικά μου άρεσε πολύ η ιδέα της συνεργασίας με το ΙΕΚ ΑΚΜΗ, καθώς μέσω της εκπαίδευσης “χτίζεται” το μέλλον. Η φιλοσοφία του “We do local” ταιριάζει με αυτή του ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Επίσης η ιδέα της συνεργασίας μας με το ΙΕΚ ΑΚΜΗ είναι ότι κι εμείς επενδύουμε στο μέλλον, στα παιδιά. Τα παιδιά, που θα δραστηριοποιηθούν στον τομέα του Τουρισμού, θα γνωρίσουν την φιλοσοφία του “We do local” και θα γίνουν πρεσβευτές του στο μέλλον στον χώρο εργασίας τους».
Επιπλέον έκανε λόγο και για το φεστιβάλ, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι: «Το “We do local” είναι ένα τοπικό πρότυπο, το οποίο φιλοδοξούμε να γίνει διεθνές στο μέλλον, που εξυμνεί την τοπικότητα. Στόχος του φεστιβάλ είναι η προώθηση των κρητικών προϊόντων και να γίνουν αυτά γνωστά στους επιχειρηματίες, στους ξενοδόχους αλλά και γενικά στον κόσμο του Ηρακλείου. Η δράση αυτή συμβάλλει και στην “αφύπνιση” κυρίως του  πρωτογενούς αλλά και του δευτερογενούς τομέα. Είναι σημαντικό για έναν παραγωγό να προβάλλει το προϊόν του και να γνωρίζει σε ποιον απευθύνεται».
Ο Διευθυντής του ΙΕΚ ΑΚΜΗ στο Ηράκλειο, κ. Λυκομήτρος, σε δηλώσεις του, τόνισε: «Διοργανώνουμε μαζί με το “We do local” την εκδήλωση αυτή. Το “We do local” είναι ένας φορέας πιστοποίησης των τοπικών παραγωγών και των προϊόντων τους, τα οποία διατίθενται σε ξενοδοχεία και κρουαζιερόπλοια. Εμείς, ως φορέας εκπαίδευσης, στοχεύουμε να αναδείξουμε τη λογική του “We do local”, να δείξουμε σε θεωρητικό, εκπαιδευτικό σκέλος ποιο είναι το νόημα και η αξία της χρήσης των τοπικών προϊόντων και της στήριξης της τοπικής παραγωγής στην ελληνική οικονομία. Αυτός είναι και ο λόγος διεξαγωγής τριών πολύ στοχευμένων σεμιναρίων. Το ένα αφορά την αειφόρο ανάπτυξη και την εταιρική κοινωνική ευθύνη, το άλλο τα social media και πως, μέσω της χρήσης αυτών, μπορούμε να προωθήσουμε ένα ξενοδοχείο ή μια επιχείρηση και το τρίτο αφορά τον συνδυασμό κρασιού και φαγητού, κάτι που αφορά άμεσα τα ξενοδοχεία και τα κρουαζιερόπλοια. Αυτό που θέλουμε να δείξουμε είναι ότι στα πάντα υπάρχει μια “ομπρέλα” που λέγεται εκπαίδευση. Η εκπαίδευση πρέπει να διέπει τα πάντα στην ζωή μας».
Στο blog του ΙΕΚ ΑΚΜΗ μίλησαν και τοπικοί παραγωγοί, που συμμετείχαν στο φεστιβάλ. Η κ. Μαρία Μανουρά, εκπρόσωπος της εταιρείας «Κρητών Άρτος» ανέφερε μεταξύ άλλων ότι: «πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα και σημαντική προσπάθεια και είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι οι ξενοδόχοι έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα τοπικά προϊόντα. Μέσα από την τοποθέτηση των προϊόντων μας στα ξενοδοχεία, οι τουρίστες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ποιότητα των προϊόντων της Κρήτης».
Η εκπρόσωπος της εταιρείας αναψυκτικών «ΦΗΜΗ», κ. Στέλλα Περτσελάκη, δήλωσε σχετικά με το φεστιβάλ: «Πρόκειται για μια αρκετά καλή προσπάθεια, γιατί έχουμε την δυνατότητα να δείξουμε τα προϊόντα μας. Είναι σημαντικό οι τουρίστες που έρχονται στα ξενοδοχεία να απολαμβάνουν κάτι παραδοσιακό».
Ο εκπρόσωπος της εταιρείας αλλαντικών «Κασσάκη», κ. Μανόλης Κασσάκης τόνισε ότι «το “We do local” είναι μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τον κ. Μεταξά και αφορά την προώθηση των κρητικών προϊόντων και των τοπικών επιχειρήσεων στα ξενοδοχεία με σκοπό ο κόσμος που έρχεται από το εξωτερικό αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας, να γνωρίσει τα κρητικά προϊόντα και να βοηθηθεί μέσα από αυτό η κρητική οικονομία».
Το “We do local”, είναι το πρώτο ελληνικό δίκτυο πιστοποίησης επιχειρήσεων, με στόχο την στήριξη της τοπικής παραγωγής και οικονομίας, την ανάδειξη της φιλοξενίας κάθε τόπου, την παροχή υπηρεσιών, οι οποίες προβάλλουν τον τοπικό πολιτισμό και γαστρονομία και λειτουργεί με σεβασμό στο περιβάλλον και στα ήθη και έθιμα κάθε τόπου. Το “We do local” καλύπτει την ανάγκη για επιστροφή στις ρίζες και καλύτερη ποιότητα ζωής.
Μια επιχείρηση που πιστοποιείται καλύπτει την ανάγκη της να προσφέρει ένα προϊόν διαφορετικό, με ουσία, και ποιότητα, καθώς επίσης και να στηρίξει την οικονομία και τους ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας.
 Όσο για τον επισκέπτη, που επισκέπτεται μια πιστοποιημένη επιχείρηση, έχει την ευκαιρία  να δοκιμάσει ένα προϊόν που θα του προσφέρει την πραγματική εμπειρία του τόπου, τον οποίο επισκέπτεται, των ανθρώπων του και των πρώτων υλών που παράγει.

Μένια Σιδεράκη (φοιτήτρια Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)

Tuesday, April 10, 2018

Δημοσιογραφία και περιβάλλον

Το τμήμα δημοσιογραφίας του ΙΕΚ ΑΚΜΗ  επισκέφτηκε τον Δικηγορικό Σύλλογο Ηρακλείου, όπου παρακολούθησε το σεμινάριο “Natura 2000” με εισηγητή τον Γιώργο Σμπώκο, συντονιστή δικηγόρο του Δικηγορικού Συλλόγου. Το σεμινάριο αναφερόταν στην μόλυνση του περιβάλλοντος από φυσικά αίτια αλλά και από βιομηχανίες που μολύνουν τα ποτάμια και τις θάλασσες της Κρήτης αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Μάλιστα ο εισηγητής έδωσε κάποια “tips” στους φοιτητές για το πώς να κάνουν σωστά ερωτήσεις σχετικά με το περιβαλλοντολογικό ρεπορτάζ, ενώ στο τέλος του σεμιναρίου οι φοιτητές του ΙΕΚ ΑΚΜΗ πέρασαν στο πρακτικό κομμάτι, στο οποίο χωριζόμενοι σε δύο ομάδες απάντησαν στα ερωτήματα του εισηγητή.


Έπειτα από το πέρας του σεμιναρίου, ο κ. Σμπώκος μίλησε στο blog του ΙΕΚ ΑΚΜΗ και αναφέρθηκε τόσο για τον στόχο του σεμιναρίου, όσο και τις δράσεις που κάνει ο ίδιος με τους συναδέλφους του προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα που μαστίζουν την πόλη αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα.

Ποιος είναι ο στόχος των σεμιναρίων και τι είναι αυτό που θέλετε να περάσετε στους φοιτητές;
«Ο στόχος είναι να δούμε τη σχέση μεταξύ δικαίου- περιβάλλοντος  και δημοσιογραφίας. Αυτό που θέλω να περάσω στους φοιτητές είναι πρώτον σε επίπεδο γνώσης, να ξέρουν που υπάρχουν οι νόμοι και τι περιλαμβάνουν γενικότερα για το περιβάλλον. Σε επίπεδο ικανότητας δηλαδή να ξέρουν να διαβάζουν έναν νόμο, πώς να βάζουν ερωτήματα και πώς να επεξεργάζονται μία είδηση. Σε επίπεδο στάσης, να ξέρουν δηλαδή ποια είναι η ηθική στάση που πρέπει να έχουν απέναντι σε ζητήματα περιβαλλοντικής υποβάθμισης ή σε προστατευόμενες περιοχές και πως πρέπει ως δημοσιογράφοι να αντιληφθούν το κοινωνικό τους ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος».

Τι εννοούμε με τον όρο «περιβαλλοντικό έγκλημα»;
«Περιβαλλοντικό έγκλημα είναι κάθε πράξη παράνομη και αξιόποινη, δηλαδή μου επισύρει μία ποινή κατά τον ποινικό κώδικα. Περιβαλλοντικό έγκλημα απλά είναι κάθε παράβαση που σχετίζεται με μια περιβαλλοντολογική επίπτωση».

Ένα περιβαλλοντολογικό έγκλημα γίνεται εσκεμμένα;
«Υπάρχουν περιβαλλοντολογικά εγκλήματα που γίνονται με δόλο, δηλαδή με πρόθεση, όπως για παράδειγμα η λαθροθηρία, το κυνηγήσεις δηλαδή ένα είδος της άγριας πανίδας. Υπάρχουν όμως και περιβαλλοντολογικά εγκλήματα που γίνονται από αμέλεια, όπως ένας εμπρησμός εξ αμελείας, δηλαδή ένας εμπρησμός που θα ξεκινήσει από το κάψιμο κλαδιών σε μία αγροτική περιοχή».

Πέρα από τα Λινοπεράματα, ποιες άλλες βιομηχανίες επηρεάζουν την θάλασσα ή και τον αέρα της Κρήτης;
«Τον αέρα επηρεάζουν κυρίως οι λατομικές δραστηριότητες λόγω της σκόνης. Η βιομηχανία πλαστικών σίγουρα, υπάρχει βιοτεχνικό βιομηχανικό πάρκο, έχει κλήση σε ρίπους που πρέπει να μετριούνται. Τη θάλασσα επηρεάζουν πετρελαϊκή ρύπανση στα νότια της Κρήτης και  στο Βορρά και στο Νότο στην περιοχή του Ηρακλείου, που από την μια έχουμε εκφορτώσεις πετρελαίου στα Λινοπεράματα και στην περίπτωση του Νότου στους Καλούς Λιμένες, που έχουμε πάλι εκφορτώσεις. Εκεί κατά την εκφόρτωση έχουμε πάντα μικρές ποσότητες που εκρέουν. Η θάλασσα όμως ρυπαίνεται και από λύματα που ανεπεξέργαστα και παράνομα χύνονται με υπόγειους αγωγούς, δραστηριότητες που είναι στην αρμοδιότητα κατά το χερσαίο κομμάτι της αστυνομίας για τη δίωξη και κατά το θαλάσσιο κομμάτι του λιμενικού». 


Ρεπορτάζ: Φιλίτσα Στεφανάκη (Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης)

Η ομάδα Α.Σ.Κ.Α στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ



Το απόγευμα της Τετάρτης 28/3 πραγματοποιήθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο, αναφερόμενο κυρίως στο τμήμα φυσικοθεραπείας και εργοθεραπείας του ΙΕΚ ΑΚΜΗ με στόχο να γίνει μια συζήτηση με την ομάδα του Α.Σ.Κ.Α Ηρακλείου.


Ο Α.Σ.Κ.Α είναι η πρώτη ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο που εδρεύει στο Ηράκλειο και παίρνει μέρος στο 21ο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διοργανώνεται απ’ την Ομοσπονδία Σωματείων Καλαθοσφαιριστών με Αμαξίδιο (ΟΣΕΚΑ). Η ομάδα ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 και από πέρυσι συμμετέχει στο πρωτάθλημα, σημειώνοντας αρκετά θετικά αποτελέσματα για την ‘’νεαρότητα’’ της. Οι ‘’ιθύνοντες’’ του Α.Σ.Κ.Α επίσης πραγματοποιούν αρκετά συχνά πολλές εκδηλώσεις, παίζοντας μπάσκετ σε σχολεία και σε δημόσιους χώρους προσπαθώντας να ενημερώσουν κατάλληλα τον κόσμο και να καταπολεμήσουν κάθε είδος στερεότυπου και προκαταλήψεων γύρω απ’ την αναπηρία.
Σε μια κατάμεστη λοιπόν αίθουσα στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ πολλοί φοιτητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα βασικά στελέχη της ομάδας, να επικοινωνήσουν μαζί τους και να ανταλλάξουν απόψεις πάνω σε θέματα που αφορούν το σώμα μας. Οι παίκτες της ομάδας μίλησαν για την δική τους εμπειρία και κυρίως για το πώς αντιμετώπισαν τα προβλήματα τους, τονίζοντας ότι χωρίς τους φυσικοθεραπευτές  σήμερα δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται εδώ. Υποστήριξαν ότι η Φυσικοθεραπεία και η Εργοθεραπεία  είναι λειτουργήματα προσπαθώντας να πείσουν τους φοιτητές πως ότι και αν συμβεί θα πρέπει να παλέψουν γι’ αυτό το επάγγελμα καθώς είναι απαραίτητοι σε πάρα πολύ κόσμο στην σημερινή εποχή.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης κλήθηκαν οι δύο αρχηγοί της ομάδας καθώς και η αντιπρόεδρος αυτής, να πουν λίγα πράγματα για το σεμινάριο, το επίπεδο της χώρας όσων αφορά τους ΑΜΕΑ και για την προσπάθεια που γίνεται στην νέα αυτή ομάδα.
Συγκεκριμένα, ο Μανώλης Στυλιανάκης που είναι ο αρχηγός της ομάδας δήλωσε ότι: "Τέτοιου είδους κινήσεις του να μαθαίνουμε και εμείς καλύτερα εσάς και εσείς καλύτερα εμάς είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση και θα πρέπει να συνεχιστεί να υπάρχει αυτή η αμφίδρομη διαδραστική σχέση για να μπορέσουμε όλοι μαζί να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα".
Εν συνεχεία ρωτήθηκε για το πώς εκλαμβάνει η κοινωνία την δράση αυτών των ανθρώπων και ο ίδιος υποστήριξε ότι: "Το πρόβλημα της κοινωνίας όσων αφορά τα άτομα με αναπηρία είναι η έλλειψη ενημέρωσης αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να γίνονται βήματα προόδου μέσα από διακρίσεις αθλητών αλλά και απ’ την ενημέρωση που παρέχει το διαδίκτυο. Αν και είμαστε ακόμη λίγο πίσω, μπορούμε να φτάσουμε στο ιδανικό με λίγη ακόμη ενημέρωση. Ο κόσμος γενικά δεν είναι κακός απλά χρειάζεται ενημέρωση".


Ο υπαρχηγός της ομάδας όπως χαρακτηρίστηκε απ’ τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, ο Παναγιώτης Χριστόφορος τόνισε με την σειρά του: "Το σεμινάριο κατά τη γνώμη μου είναι πάρα πολύ καλό, κατά τη γνώμη μου, βοηθά πάρα πολύ ειδικά τα άτομα που επαγγελματικά έχουν τριβή με το αντικείμενο μας. Αυτά τα σεμινάρια θα πρέπει να γίνονται πιο συχνά γιατί με τον καιρό δημιουργούνται απορίες στους μαθητές όσο προχωράει η γνώση στο επίπεδο της δουλειάς τους. Κάποιες απορίες μπορεί να λυθούν απ’ τα βιβλία αλλά κάποιες άλλες όχι. Τα άτομα που έχουν αναπηρία μπορούν να τους λύσουν αυτές τις απορίες. Τα παιδιά που θα ακολουθήσουν αυτόν το κλάδο θα πρέπει να έχουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους ανοιχτά γιατί και μετά να στηρίζονται στα βιβλία και στο θεωρητικό επίπεδο. Πρέπει να αποκτήσουν μια επαφή με τον ασθενή να τον αφουγκραστούνε και μετά να κάνουν focus στην περίπτωση του κάθε ενός αφού καμία περίπτωση δεν είναι ταυτόσημη. Το επίπεδο της χώρας βελτιώνεται λίγο και κυρίως σε τουριστικούς προορισμούς για οικονομικούς λόγους και αυτό είναι το δυσάρεστο της υπόθεσης".

 


Τέλος ο λόγος δόθηκε στην Έφη Πασπαλάκη η οποία είναι η αντιπρόεδρος της ομάδας, η οποία μίλησε με λίγα λόγια για την ομάδα, δίνοντας και μερικές συμβουλές για την ζωή: "Εγώ από πολύ μικρή έπαιζα μπάσκετ και μετά το ατύχημα μου με προσέγγισε ο αρχηγός της ομάδας ο οποίος ασχολιόταν με το άθλημα και μου ζήτησε να προσπαθήσω να τους μιλήσω για την κίνηση που θέλαμε να κάνουμε. Έτσι αρχίσαμε σιγά σιγά να μαζευόμαστε και χτίστηκε η  ομάδα. Γίνεται μια πολύ σωστή δουλεία, οργανωμένη και σίγουρα με τον καιρό στοχεύουμε στο κάτι παραπάνω καθώς η βελτίωση υπάρχει. Η ζωή πρέπει να ξέρουμε ότι είναι απρόβλεπτη και ότι και αν συμβεί θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε με αξιοπρέπεια χωρίς μιζέρια. Σαφώς οι δυσκολίες είναι πολλές αλλά όταν υπάρχει πίστη και θέληση όλα είναι δυνατά".


Ρεπορτάζ: Γιώργος Παπαγιαννάκης ( Φοιτητής Αθλητικής δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης)

Η ΑΚΜΗ Racing Team στο 40ο Ράλλυ Κρήτης



Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε το 40ο Ράλλυ Κρήτης, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο γεγονός μηχανοκίνητου αθλητισμού, που πραγματοποιείται στην Κρήτη. Στην ομάδα της Power Boost για το 40ο Ράλλυ Κρήτης εντάχθηκε η ΑΚΜΗ Racing Team του ΙΕΚ ΑΚΜΗ στο Ηράκλειο.  

 
 

Οι σπουδαστές του τμήματος Μηχανοτρονικής συμμετείχαν στο
Service Park της διοργάνωσης και είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά το έργο των μηχανικών και τα βήματα που αυτοί ακολουθούν κατά την προετοιμασία ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου.


  

Στο φετινό Ράλλυ Κρήτης, το οποίο είχε επετειακό χαρακτήρα, καθώς συμπληρώθηκαν 40 διοργανώσεις από το 1979 που ξεκίνησε, συμμετείχαν 37 πληρώματα από όλη την Ελλάδα. Την πρώτη θέση της γενικής κατάταξης έλαβαν οι Γ. Αναπολιωτάκης και Αθ. Τσιούκας με SEAT IBIZA GTi 16V και χρόνο 37:52.60  ενώ δεύτεροι τερμάτισαν οι Ελ. Αλυγιζάκης και Μ. Χατζηδάκης με MITSUBISHI LANCER EVO IX και χρόνο 38:39.02. Την Τρίτη θέση της γενικής κατάταξης κατέλαβαν οι Ι. Κακεπάκης και Λ. Μαχαίρας με MITSUBISHI LANCER EVO IX και χρόνο 38:43.71. Στην κατηγορία F2 την πρώτη θέση κατέλαβε το πλήρωμα των Ι. Νικολιδάκη και Θ. Μακράκη με PEUGEOT 106 S16 και χρόνο 40:15.89, την δεύτερη θέση οι Χ. Πατσουράκης και Ε. Προβιδάκης με CITROEN C2 R2 και χρόνο 40:31.98. Τρίτοι αναδείχθηκαν οι Δ. Φραντζεσκάκης και Φρ. Κλαριδόπουλος με FORD FIESTA ST και χρόνο 40:48.49. 





Η απονομή έγινε στο Μοναστήρι της Παναγίας Γκουβερνιώτισσας, το οποίο βρίσκεται λίγο πριν το χωριό Ποταμιές. Εκεί παρευρέθηκαν ο Δήμαρχος Χερσονήσου, Γιάννης Μαστοράκης και ο Αντιπεριφερειάρχης Ηρακλείου, Ευριπίδης Κουκιαδιάκης, οι οποίοι αναφέρθηκαν στην διοργάνωση. 

 

Συγκεκριμένα ο κ. Μαστοράκης, δήλωσε ότι πρόκειται για «μια σημαντική διοργάνωση του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Κρήτη, με πολλές συμμετοχές, η οποία πραγματοποιείται σε όμορφες διαδρομές μέσα στο δήμο μας. Θεωρώ ότι συμβάλλει πάρα πολύ στη διάδοση του αθλήματος, δίνει όμορφες σκηνές στους θεατές και αναδεικνύει τα όμορφα κομμάτια του τόπου μας, όπως ο χώρος που μας φιλοξενεί. Ελπίζουμε να είχε μεγάλη επιτυχία για τους διοργανωτές και να έχουμε του χρόνου μια αντίστοιχη διοργάνωση». Ο κ. Κουκιαδάκης υποστήριξε ότι «ήταν μια πολύ ωραία διοργάνωση, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία, σύμφωνα με όσα μας είπαν οι διοργανωτές. Κύλησαν όλα ομαλά, χωρίς προβλήματα». Επίσης, όπως και ο Δήμαρχος Χερσονήσου, στάθηκε στην ομορφιά των διαδρομών του Ράλλυ και γενικότερα του νησιού, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «εκτός από την απονομή, είμαστε εδώ για να απολαύσουμε και το περιβάλλον, γιατί η περιοχή που έγινε το ράλλυ αυτό είναι απίστευτη, όπως και η Κρήτη».

  

 

 


Thursday, March 29, 2018

Μάνος Καστρινάκης: «Πολύ υψηλό το επίπεδο του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Κρήτη»


Την ευκαιρία να γνωρίσουν το «Ράλλυ Κρήτης» είχαν οι σπουδαστές του τμήματος Μηχανοτρονικής του ΙΕΚ ΑΚΜΗ στο Ηράκλειο Κρήτης. Εισηγητής του σεμιναρίου που πραγματοποιήθηκε ήταν ο έμπειρος οδηγός αγώνων ράλλυ, Μάνος Καστρινάκης, ο οποίος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ιστορία της διοργάνωσης, στις ειδικές διαδρομές και στους κανονισμούς.
Να σημειωθεί ότι το «Ράλλυ Κρήτης» ξεκίνησε το 1979 και φέτος συμπληρώνονται 40 διοργανώσεις.
Μετά το πέρας του σεμιναρίου σε ερώτηση που του έγινε σχετικά με τις ομοιότητες και τις διαφορές που υπάρχουν από το 1979, οπότε και ξεκίνησε η διοργάνωση, μέχρι σήμερα, απάντησε: «Η μόνη ομοιότητα που υπάρχει είναι η ύπαρξη ανθρώπων στον Αγωνιστικό Όμιλο Κρήτης, οι οποίοι αγαπούν πολύ τα ράλλυ και τα διοργανώνουν για να τρέχουμε όλοι εμείς οι οδηγοί και οι συνοδηγοί. Αυτή είναι η μοναδική ομοιότητα.
Από το 1979 ως σήμερα έχουν αλλάξει πάρα πολλά, ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τους κανόνες ασφαλείας. Για να συμμετέχει κάποιος σε ένα ράλλυ πρέπει να έχει ένα πολύ καλά εξοπλισμένο, από πλευράς ασφαλείας,  αυτοκίνητο και τα τεστ που περνούν οι διοργανωτές για να πάρουν έγκριση τόσο από την ομοσπονδία των αγώνων ράλλυ όσο και από την αστυνομία είναι πολύ αυστηρά. Για να σχεδιαστεί και στη συνέχεια για να διοργανωθεί ένα ράλλυ υπάρχουν πάρα πολύ αυστηροί κανόνες και κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται και γι’ αυτό η προετοιμασία για τη διοργάνωση του Ράλλυ Κρήτης ξεκινά περίπου 7-8 μήνες πριν».

Σχετικά με τις αλλαγές στο κομμάτι της τεχνολογίας, ανέφερε: «έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Παλαιότερα έπαιρνες ένα αυτοκίνητο όπως ήταν από την αντιπροσωπεία, έβαζες 4 λάστιχα και έτρεχες. Τώρα πλέον δεν μπορεί να γίνει αυτό. Κάνουμε βελτιώσεις κατ’ αρχήν στον εξοπλισμό ασφαλείας. Αν μπει κανείς σε ένα αυτοκίνητο θα δει ότι υπάρχει ένα κλουβί, το οποίο προστατεύει τον οδηγό και τον συνοδηγό σε περίπτωση σύγκρουσης. Επίσης οι μηχανικοί, στην προσπάθεια τους να κάνουν τα αυτοκίνητα πιο γρήγορα, τα έχουν εξελίξει σε όλους τους τομείς. Στον κινητήρα, για να είναι πιο γρήγορα, στα φρένα για να φρενάρουν πολύ καλύτερα, στις αναρτήσεις και στο σύστημα μετάδοσης, το σύστημα δηλαδή που παίρνει τη δύναμη από τον κινητήρα και την περνά στους τροχούς».

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να διαθέτει ένας οδηγός αγώνων αυτοκινήτου, υποστήριξε: «το βασικότερο όλων, αυτό που βοηθά κάποιον να πηγαίνει γρήγορα, είναι να είναι ψύχραιμος. Αυτό είναι το πλεονέκτημα κάθε γρήγορου οδηγού. Πρέπει να είναι ψύχραιμος και μάλιστα υπάρχουν και τεχνικές για να κρατάει τους παλμούς του σε χαμηλούς ρυθμούς. Κάποια πράγματα αποκτώνται με την εμπειρία, όπως η ικανότητα του να περιγράφει τον δρόμο στον συνοδηγό του κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι είναι η τεχνική του, ο τρόπος που θα προσεγγίσει τη στροφή και πως θα φύγει από αυτή. Κάτι άλλο που είναι εξίσου σημαντικό αλλά είναι κάτι που ή το έχεις ή δεν το έχεις, είναι αυτό που λένε “η καρδιά”, να μπορείς να πας γρήγορα. Αυτό δεν είναι κάτι που βελτιώνεται».

Αναφερόμενος στην προσωπική του εμπειρία από τα ράλλυ, δήλωσε: «Παρακολουθούσα από μικρός και μόλις έβγαλα το δίπλωμα, έτρεξα! Έτρεξα για να τρέξω! Ξεκίνησα από τοπικούς αγώνες, από το Ράλλυ Κρήτης, έχω συμμετάσχει στο ράλλυ “Ακρόπολις”,  στο ράλλυ “Raid”, που είναι αγώνες που γίνονται στην Ελλάδα αλλά έχει διεθνείς συμμετοχές, κάτι σαν το “Παρίσι – Ντακάρ”».
Ερωτηθείς για το επίπεδο του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Κρήτη, ανέφερε ότι: «το επίπεδο στην Κρήτη είναι πάρα πολύ υψηλό και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι έχουμε δυο πρωταθλητές, τον Γιώργο Αναπολιωτάκη, ο οποίος είναι πρωταθλητής ασφάλτου Ελλάδος και τον Δημήτρη Κτιστάκη, ο οποίος είναι πρωταθλητής στα δικίνητα αυτοκίνητα. Στην Κρήτη έχουμε το πλεονέκτημα να έχουμε γλιστερές ειδικές διαδρομές, με αποτέλεσμα οι οδηγοί μας να βελτιώνουν πολύ την τεχνική τους κι έτσι, σε διαδρομές στην υπόλοιπη Ελλάδα με καλύτερο οδόστρωμα, είναι πολύ γρήγοροι χωρίς ιδιαίτερο κόπο».
Σχετικά με την σειρά εκκίνησης των αυτοκινήτων, δήλωσε: «Το Νο1 το παίρνει ο πρωταθλητής, ή ο νικητής του περσινού αγώνα, αν δεν πρόκειται για αγώνα πρωταθλήματος. Όταν ολοκληρωθούν οι συμμετοχές, οι διοργανωτές κατατάσσουν τους συμμετέχοντες ανάλογα με την κατηγορία του αυτοκινήτου τους. Για παράδειγμα, αυτοκίνητα μεγαλύτερων κατηγοριών μπαίνουν στην αρχή. Στη συνέχεια μπαίνουν τα πληρώματα εκείνα που θεωρούνται πιο γρήγορα σε κάθε κατηγορία και όσα θεωρούνται πιο αργά πάνε λίγο πιο πίσω».
Τέλος αναφέρθηκε και στον ρόλο της μηχανικής υποστήριξης σε έναν αγώνα αυτοκινήτου, που πρέπει να γνωρίζουν οι σπουδαστές του ΙΕΚ ΑΚΜΗ, λέγοντας: «η προετοιμασία είναι πάρα πολύ σημαντική, θα πρέπει να μελετήσουν με το πλήρωμα το είδος των ειδικών διαδρομών και να προσαρμόσουν το αυτοκίνητο στις ανάγκες κάθε διαδρομής. Αυτό έχει να κάνει με όλα τα επιμέρους κομμάτια του αυτοκινήτου, ανάρτηση, κινητήρα, λάστιχα, μετάδοση. Χρειάζεται να αφιερώσουν πολλές ώρες οι μηχανικοί σε αυτό.
Ο οδηγός κάνει μια δοκιμή, αποφασίζει για παράδειγμα ότι αυτή η ανάρτηση δεν βολεύει άρα ο μηχανικός πρέπει να την αντικαταστήσει όσες φορές χρειαστεί μέχρι να βρει αυτή που θα αρέσει στον οδηγό. Χρειάζεται να έχει πολύ υπομονή ο μηχανικός. Είναι καλό να μπει μέσα στο αυτοκίνητο ώστε να έχει τις ίδιες εμπειρίες με τον οδηγό, άρα πρέπει να γνωρίζει γρήγορη οδήγηση. Την ημέρα του αγώνα πρέπει να είναι πολύ σωστά προετοιμασμένος, καθώς την ώρα του αγώνα δεν έχει στη διάθεση του όσο χρόνο θέλει για να αλλάζει τις ρυθμίσεις. Η επισκευή έχει συγκεκριμένο χρόνο, 10, 30 ή 45 λεπτά.
Ο μηχανικός θα πρέπει να έχει ένα πρωτόκολλο, ώστε να ξέρει πως πρέπει να ενεργήσει σε κάθε περίπτωση για να μην χάνει χρόνο. Πολλοί μηχανικοί το κάνουν αυτό εμπειρικά αλλά οι κορυφαίοι μηχανικοί είναι προετοιμασμένοι. Καταγράφουν σενάρια, μένουν στο συνεργείο τους και αλλάζουν μια ανάρτηση, έναν κινητήρα ή ένα σασμάν στο αυτοκίνητο σε ρυθμό αγώνα, για να είναι έτοιμοι όταν χρειαστεί».



   Μένια Σιδεράκη (Φοιτήτρια Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)
Ραφαέλα Κατσουλάκη (Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)
Φωτογραφίες: Ραφαήλ Λασηθιωτάκης (Φοιτητής Φωτογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)

Αλέξανδρος Παπανικολάου : «Όνειρο να παίξω συμπαίκτης με τον αδελφό μου»


Ο Αλέξανδρος Παπανικολάου είναι πολίστας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, είναι 22 ετών και παρά το νεαρό τις ηλικίας του έχει καταφέρει πολλές διακρίσεις.
Στην Κρήτη και στην ομάδα του ΟΦΗ βρέθηκε με αφορμή τις σπουδές του στην Ιατρική και όπως μας εξομολογείται ο ίδιος από την αρχή ένιωσε  μέλος της ομάδας αφού οι συμπαίχτες του τον «αγκάλιασαν».  
Μας μιλάει για την ιστορική άνοδο του ΟΦΗ στην Α1 Εθνική κατηγορία, αλλά και την πορεία του ΟΦΗ εφέτος, η οποία δεν είναι τόσο καλή, τονίζοντας παρ΄ όλα αυτά ότι υπάρχουν ακόμη ελπίδες για να παραμείνει στην κατηγορία…
Πέραν από ταλαντούχος αθλητής, ο Αλέξανδρος είναι και ένας ωραίος άνθρωπος…

Πως πρόεκυψε η ενασχόληση σου με το πόλο;
«Η  ενασχόληση μου με το πόλο ξεκίνησε όταν ήμουν 3,5 χρονών. Με έστειλαν οι γονείς μου για να μάθω να κολυμπάω καθώς είχα φόβο με το νερό, ξεκίνησα λοιπόν με κλασσική κολύμβηση και στην πρώτη γυμνάσιου αποφάσισα να ασχοληθώ με την υδατοσφαίριση  και αυτό κρατάει  μέχρι και σήμερα».
Σε ποιες ομάδες έχεις αγωνιστεί;
«Η πρώτη μου ομάδα ήταν ο Πανελλήνιος ακολούθησε ο Νηρέας Χαλανδρίου στον όποιο ήμουν ένα χρόνο, έπειτα μετεγγράφηκα στο Φάληρο και στη συνεχεία λόγω των σπουδών μου στην Ιατρική ήρθα στο Ηράκλειο και είμαι 4 χρόνια στον ΟΦΗ».
Για να περάσεις στην Ιατρική σημαίνει ότι ήσουν κάλος μαθητής , έτσι δεν είναι;
«Η αλήθεια είναι ότι δεν διάβαζα όσο θα έπρεπε… την χρόνια όμως των πανελληνίων εξετάσεων το πηρά πιο σοβαρά, σταμάτησα το πόλο για ένα χρόνο και τελικά κατάφερα τον στόχο που είχα βάλει εξ αρχής.
Βεβαία σε αυτό βοήθησε και η δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα η όποια με ωφέλησε με τα μόρια που δίνονταν».
Τώρα συνδυάζεις τη  ιατρική με το πόλο;
«Σαφώς και τα συνδυάζω δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά».
Περιέγραψε μου την καθημερινότητα σου. Τι περιλαμβάνει μια γεμάτη ημέρα σου;
«Ξυπνάω συνήθως 8 η ώρα για να πάω στη σχολή, μετά μελετάω διότι συχνά-πυκνά εξεταζόμαστε, και στη συνεχεία πάω στην απογευματινή προπόνηση της ομάδας».
Για πρώτη φορά στην ιστορία ο ΟΦΗ κατάφερε να βρεθεί στην Α1. Τι πιστεύεις ότι σας έκανε πέρυσι να φτάσετε τόσο ψηλά. Το περιμένατε;
«Δεν το περιμέναμε. Ο αρχικός μας στόχος ήταν να παραμείνουμε στην Α2, όταν βλέπαμε ότι πηγαίναμε τόσο καλά και σιγά αρχίσαμε να πιστεύουμε στο όνειρο της ανόδου. Κατά κύριο λόγο πρωτεργάτης αυτής της προσπάθεια ήταν ο προπονητής μας ο Μάκης Βολτυράκης όποιος ήρθε πέρυσι και κατάφερε να μας συγκροτήσει, κάτι που έλειπε από την ομάδα εκείνη την περίοδο. Επίσης το οικογενειακό κλίμα που επικρατούσε μέσα και έξω από την πισινά».
Φέτος τι πιστεύεις ότι έχει πάει στραβά και ο ΟΦΗ δεν έχει ανάλογη εικόνα με τη περσινή;
«Πρώτον έχει αλλάξει το επίπεδο και δεύτερον το μπάτζετ της ομάδας μας είναι σαφέστατα μικρότερο από τις άλλες ομάδες της Α1. Θεωρώ ότι δεν οργανωθήκαμε κατάλληλα για το επόμενο βήμα. Ήταν δύσκολο να βρεθούν νέοι παίκτες καθώς αργήσαμε να κινηθούμε μετεγγράφηκα και αυτό έφερε σαν αποτέλεσμα η ομάδα να μην χτισθεί με ένα καλό ρόστερ. Το πόλο είναι ένα ερασιτεχνικό άθλημα και για αυτό πολλοί παίκτες δουλεύουν ώστε να τα βγάλουν περά με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να συγκεντρωθούμε όλοι μαζί στον αγωνιστικό χώρο, για προπόνηση».
Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου  για το μέλλον;
«Δεν έχω σκεφτεί τον εαυτό μου μετά από λίγα χρόνια να είμαι πολίστας. Στόχος μου είναι να τελειώσω την Ιατρική και να αφοσιωθώ σε αυτή. Ακόμα ένας στόχος μου είναι να φύγω στο εξωτερικό και να κάνω ειδικότητα εκεί, βεβαία καμία φορά δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή.  Αν όμως είμαι στην Αθήνα και έχω χρόνο εννοείται πως θα συνεχίσω να ασχολούμαι με το άθλημα».
Ποιος προπονητής θεωρείς σε έχει βοηθήσει περισσότερο ;
«Στην καριέρα μου έχω  συνεργαστεί με πολύ κάλους προπονητές. Εκείνος που με ανέδειξε ήταν ο Νίκος Μαμούρης την περίοδο που βρισκόμουν στο Φάληρο. Βασικά ήταν εκείνος που μου έμαθε το άθλημα και που με έκανε να το αγαπήσω. Στη συνεχεία θα επέλεγα τον τωρινό μου προπονητή τον Μάκη Βολτυράκη που μπορεί να τον έχω μόνο δυο χρόνια αλλά με έχει μάθει πολλά πράγματα . Έχει αλλάξει την ψυχολογία μου κατά κύριο λόγο και μέσα στο παιχνίδι. Χωρίς όμως να εξαιρέσω και τους υπόλοιπους, από όλους πηρά κάτι».
Τι έχεις να πεις για την στήριξη των φιλάθλων του ΟΦΗ;
«Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος αν και δεν τα πάμε τόσο καλά οι φίλαθλοι της ομάδας μας στηρίζουν και τους ευχαριστούμε θερμά, μας δίνουν δύναμη. Εμείς από την πλευρά μας θα προσπαθήσουμε να ανταποδώσουμε την στήριξη με νίκες».
Υπάρχει η ελπίδα παραμονής στην Α1;
«Ναι, πιστεύω δεν είναι αργά για τον ΟΦΗ διότι υπάρχουν τα play out… άμα σοβαρευτούμε θα είμαστε ένας σκληρός αντίπαλος για τις άλλες ομάδες».
Τελευταία αγωνιστική θα έρθεις αντιμέτωπος με τον αδελφό. Τι συναισθήματα σου προκαλεί;
«Είναι πολύ περίεργο συναίσθημα… το έχουμε όμως συζητήσει και καταλήξαμε ότι μέσα στο νερό θα είμαστε αντίπαλοι».
Θα ήθελες κάποια στιγμή να αγωνιστείτε στην ιδία ομάδα;
«Είναι όνειρο μου! Θα ήθελα ειλικρινά κάποια στιγμή να βρεθούμε στην ιδία ομάδα».

Κλεοπάτρα Μαμουνάκη, σπουδάστρια δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου

Wednesday, March 28, 2018

Χρήστος Βέργαδος: «Η ζαχαροπλαστική είναι τέχνη»!


Ο Χρήστος Βέργαδος είναι ένας δημιουργικός pastry chef, που δεν εφησυχάζεται ποτέ και εξελίσσεται καθημερινά. Ένας απλός και ταπεινός λάτρης της σοκολάτας!
Ο γνωστός pastry chef βρέθηκε στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου προκειμένου να παρουσιάσει σεμινάριο με θέμα τη σοκολάτα και αδράξαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε και να μιλήσουμε μαζί του.
Συζητήσαμε για τη μεγάλη του αγάπη, τη σοκολάτα, την ιδιότητα του ως καθηγητής, τις επιδείξεις ρούχων του με υλικά ζαχαροπλαστικής, τα μυστικά ενός επιτυχημένου ζαχαροπλάστη και φυσικά το βιβλίο του “Σχολείο Ζαχαροπλαστικής”. Διότι όπως αναφέρει και στον υπότιτλο του βιβλίου του:‘‘Γιατί τελικά τα γλυκά είναι εύκολα’’

Αναλυτικά η συζήτηση μας:
Τι είδαν οι φοιτητές του IEK ΑΚΜΗ στο σεμινάριο;
«Την πρώτη μέρα του σεμιναρίου κάναμε μια εισαγωγή στο κομμάτι της θεωρίας της σοκολάτας, που αφορά την προέλευσή της, τον καρπό του κακάο, από το δέντρο του κακάο και συνέχεια προχωρήσαμε στις πρώτες μας συνταγές που αφορούσαν τα σοκολατάκια. Τη δεύτερη ημέρα, στην ολοκλήρωση του σεμιναρίου ήταν δυο συνταγές για εστιατορικό επιδόρπιο και κάποιες τεχνικές για καλλιτεχνική σύνθεση με σοκολάτα επειδή πλησιάζει το Πάσχα το θέμα μας θα είναι τα πασχαλινά αυγά, τα οποία παρουσιάσαμε με ένα πιο εικαστικό τρόπο».  
Είστε καθηγητής στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Θεωρείτε εύκολο ή δύσκολο το να μεταφέρετε τις γνώσεις σας σους σπουδαστές της σχολής;
«Είμαι καθηγητής τα τελευταία δεκατρία χρόνια. Εύκολο δεν μπορείς να πεις ότι είναι, από την άποψη ότι κάθε φορά που μπαίνει καινούργιο τμήμα έχεις ένα καινούριο κοινό από κάτω άρα καινούριες ερωτήσεις καινούριες απορίες. Λόγο του ότι είναι πολλά τα χρόνια που διδάσκω, έχω πλέον την εμπειρία να μπορώ να χειριστώ τις καταστάσεις πολύ πιο εύκολα. Δύσκολο δεν μπορώ να πω πλέον ότι είναι για μένα, όχι ότι είναι και εύκολο. Απλά επειδή μου αρέσει περισσότερο από όλα να μεταδίδω τιε γνώσεις μου, νομίζω ότι είναι πιο εύκολο για μένα».  

«Είμαι αυστηρός γιατί πρέπει να εκπαιδεύσω τα παιδιά και πάνω στο κομμάτι του επαγγέλματος»

Ποια είναι η σχέση σας με τους μαθητές σας;
«Σχέση αγάπης».
Είστε αυστηρός;
«Είμαι αυστηρός γιατί πρέπει να εκπαιδεύσω τα παιδιά όχι μόνο στο κομμάτι της γνώσης της ζαχαροπλαστικής, αλλά και πάνω στο κομμάτι του επαγγέλματος. Δηλαδή τι δυσκολίες θα αντιμετωπίσουν όταν θα πάνε να δουλέψουν. Όλα αυτά είναι μέσα στο πρόγραμμα, όποτε σε κάποια πράγματα πρέπει να είμαι λίγο πιο αυστηρός, για το καλό τους. Τα παιδιά το καταλαβαίνουν, ότι  δεν είναι γιατί θέλω να πάω να τους φωνάξω, είναι γιατί είναι στα πλαίσια του μαθήματος και αυτό, το εκτιμούν και χαίρομαι γιατί το καταλαβαίνουν και το παίρνω και εγώ πίσω ως θετικό».
Ποια είναι η πιο παράξενη απορία που έχει εκφράσει κάποιος από τους μαθητές σας;
«Κάθε απορία είναι απορία, οπότε δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι παράξενη ή ότι δεν είναι καλή. Πολλά παιδιά, ας πούμε, σηκώνουν το χέρι και λένε να ρωτήσω κάτι χαζό. Δεν υπάρχει. Είναι απορία και από τη στιγμή που είναι απορία πρέπει να λυθεί. Παράξενη, εύκολη, δύσκολη δεν παύει να είναι απορία. Τώρα υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις, ειδικά στα πρώτα μαθήματα, που μου λένε ‘‘εμένα η γιαγιά μου το κέικ το έφτιαχνε έτσι’’. Και αυτό όμως είναι μέσα στα λογικά πλαίσια γιατί είναι ένα παιδία που μέχρι χθες δεν είχαν μπει επαγγελματικά στο χώρο της ζαχαροπλαστικής οπότε είναι εύλογες και αυτές ο ερωτήσεις».

«Είναι μια πολύ δύσκολη δουλειά, πολύ απαιτητική»

Έχετε μεγαλώσει σε μια οικογένεια όπου τα γλυκά ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς σας. Πιστεύετε ότι θα μπορούσατε να κάνετε κάποιο άλλο επάγγελμα, διαφορετικό από τη ζαχαροπλαστική;
«Κοίτα. Τώρα που το συζητάμε η απάντηση μου είναι 100% αρνητική. Όχι δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο πλέον που έχω δει καλά αυτή τη δουλειά που την έχω αγαπήσει.  Είναι μια πολύ δύσκολη δουλειά, πολύ απαιτητική και ειδικά όταν εκτίθεσαι κιόλας τηλεοπτικά ή ακόμη και σε μια σχολή δεν είναι εύκολο, πρέπει να μαθαίνεις συνέχεια καινούρια πράγματα να εξελίσσεσαι. Αυτό όμως έχει και τη μαγεία της δουλειάς, οπότε όχι με το χέρι στην καρδιά θα σου πω ότι δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτε άλλο». 

Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να διαθέτει ένας καλός pastry chef;
«Νομίζω ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να διαθέτει ένας pastry chef είναι η υπομονή, το ήθος και η γνώση. Για να μπεις σε αυτή τη δουλειά είναι πλέον εύκολο για να μείνεις όμως είναι δύσκολο, και να μείνεις ως σωστός επαγγελματίας, δηλαδή αν μην πεις πράγματα τα οποία δεν γίνεται να υπάρχουν. Άρα πρέπει να έχει ήθος απέναντι στη δουλειά να τη σέβεσαι για να μπορέσεις να μείνεις». 
Ποιο είναι το αγαπημένο σας υλικό που προσπαθείτε να το βάλετε σε κάθε σας γλυκό;
«Η σοκολάτα. Επειδή είναι από τις εξειδικεύσεις μου είναι ένα υλικό το οποίο το αγαπάω λίγο παραπάνω και σαφώς είναι ένα υλικό που δεν θα το βάλω σε όλες τις συνταγές γιατί δεν γίνεται αλλά είναι ένα υλικό το οποίο το δουλεύω πολύ συχνά. Δεν μπορεί να υπάρξει ένα μενού σε ένα εστιατόριο χωρίς να υπάρχει τουλάχιστον ένα γλυκό από σοκολάτα. Είναι λατρεία, είναι εθισμός. Απλά εμείς που είμαστε στο χώρο ξέρουμε και τις δυσκολίες που έχει η χρήση της σοκολάτας και η επεξεργασία της». 
Αν θα έπρεπε να χαρακτηρίσετε τη ζωή σας με ένα γλυκό, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;
«Δεν θα σου πω κάποια πρωτότυπη απάντηση. Η lemon pie είναι ένα γλυκό το οποίο, το οποίο χαρακτηρίζει πολλούς. Γιατί είναι από τα γλυκά το οποίο έχει το γλυκό του, που είναι στη ζύμη της τάρτας, έχει το ξινό του, που είναι στην κρέμα του λεμονιού, έχει το πικρό του που είναι στην καμένη μαρέγκα. Είναι μια ποικιλία γεύσεων όπως είναι η ζωή του καθενός, είναι μια ποικιλία συναισθημάτων και πραγμάτων. Έχει τις γλυκές μέρες, τις ξινές, τις πικρές. Αυτή είναι η καθημερινότητα».
«Αν πεις ‘‘τώρα τα έχω μάθει όλα και δεν χρειάζεται να μάθω κάτι άλλο’’, την ίδια στιγμή πρέπει να αλλάξεις επάγγελμα»
Αν θα έπρεπε να δώσετε μια συμβουλή στα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το χώρο της ζαχαροπλαστικής, ποια θα ήταν αυτή;
«Είναι από τις τρεις λέξεις που σου είπα και πριν, που αφορούν τους επαγγελματίες. Γιατί και τα παιδιά που έρχονται να σπουδάσουν ζαχαροπλαστική σαν επαγγελματίες τους αντιμετωπίζω, γιατί είναι μελλοντικοί συνάδελφοι. Υπομονή και διάθεση γα διάβασμα. Αυτό που τους λέω συχνά είναι ότι αν πεις ‘‘τώρα τα έχω μάθει όλα και δεν χρειάζεται να μάθω κάτι άλλο’’, την ίδια στιγμή πρέπει να αλλάξεις επάγγελμα. Είναι ένα επάγγελμα το οποίο συνεχώς εξελίσσεται και πρέπει συνέχεια να είσαι ενημερωμένος από βιβλία, από σεμινάρια που μπορείς να παρακολουθήσεις. Όποτε νομίζω ότι αυτό είναι το πιο βασικό και φυσικά υπομονή, ταπεινότητα και σεμνότητα μόνο έτσι θα μπορέσεις να μείνεις σε αυτόν το χώρο».    

«Η ζάχαρη μπορεί να δώσει πολλά περισσότερα πράγματα από το να γλυκάνεις ένα καφέ»

Έχετε παρουσιάσει τρεις επιδείξεις μόδας με ρούχα από υλικά ζαχαροπλαστικής, δυο στην Ελλάδα και μια στον Καναδά. Θέλετε να μας μιλήσετε για αυτήν την εμπειρία μιας και ήταν κάτι πρωτοποριακό;
«Ένα μέρος της δουλειάς μου το ονομάζω ‘‘Εικαστική Ζαχαροπλαστική’’ γιατί για εμένα η ζαχαροπλαστική πέρα από ένα γλυκό, από ένα μιλφέι, μια lemon pie, από μια πάστα, από μια τούρτα είναι και δημιουργία, καλλιτεχνία. Άρα λοιπόν, στο πλαίσιο όλου αυτού, το 2009 που ήταν η πρώτη επίδειξη σκοπός μου ήταν να δείξω στον κόσμο ότι η ζάχαρη μπορεί να δώσει πολλά περισσότερα πράγματα από το να γλυκάνεις ένα καφέ ή από το να φτιάξεις ένα σιρόπι. Και όχι μόνο η ζάχαρη και όλα τα υλικά της ζαχαροπλαστικής. Τα είχα δει σαν μία παλέτα. Όπως ένας ζωγράφος έχει διαφορετικά χρώματα και ζωγραφίζει ένα πίνακα εγώ αντίστοιχα με διαφορετικά υλικά. Η αφετηρία τότε ήταν τα ρούχα, στο μυαλό μου όμως υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα που πάλι με βάση τα υλικά της ζαχαροπλαστικής μπορούν να γίνουν τέχνη. Δυστυχώς εφήμερη, δεν έχει διάρκεια ζωής. Αυτό είναι και το αρνητικό αλλά στο μυαλό μου ήταν και είναι πάντοτε ότι η ζαχαροπλαστική είναι τέχνη».
Θα επιστρέφατε τηλεοπτικά με μια δική σας εκπομπή;

«Αν πληρούσε τις προδιαγραφές που θα ήθελα ναι θα το έκανα. Όταν λέω τις προδιαγραφές, δεν θέλω να ακουστώ απαιτητικός ή δεν ξέρω και εγώ τι. Απλά επειδή έχει κουράσει το θέμα το να βλέπεις πολύ τηλεοπτική κουζίνα, το όποιο δεν θεωρώ και απαραίτητα κακό, όμως πολλές φορές στο κομμάτι της ζαχαροπλαστικής  δίνεται η λάθος πληροφορία. Οπότε θεωρώ πολύ σημαντικό αυτοί που εκτίθενται στην τηλεόραση μαγειρικά ή ζαχαροπλαστικά, τουλάχιστον να είναι σε θέση να δίνουν σωστές πληροφορίες  στο τηλεοπτικό κοινό. Αν ήταν μια εκπομπή που να έδινε τη σωστή πληροφορία στο κοινό, τότε με μεγάλη μου χαρά ναι». 

«Έχω ξεκινήσει να δουλεύω στο μυαλό μου το επόμενο»

Παρουσιάσατε το βιβλίο σας “Σχολείο Ζαχαροπλαστικής”. Ποια είναι τα συναισθήματα της συγγραφής ενός βιβλίου και πως νιώθετε τώρα που το βιβλίο αυτό έχει ήδη μια πετυχημένη πορεία;
«Θα σου πω ότι δεν το έχω συνειδητοποιήσει ότι κυκλοφορεί και επίσημα ο βιβλίο. Είναι ένα βιβλίο το οποίο το είχα χρόνια στο μυαλό μου. Είναι ένα βιβλίο εφ’ όλης της ύλης. Χωρίζεται σε οκτώ κεφάλαια, που το κάθε κεφάλαιο έχει ένα θεωρητικό κομμάτι. Για παράδειγμα στο πρώτο κεφάλαιο που είναι τα κέικ και τα μπισκότα, αναλύει γιατί ένα κέικ μπορεί να μην φουσκώσει. Τι πρέπει να προλάβουμε για να φουσκώσει ένα κέικ, τι πρέπει να κάνουμε για να είναι επιτυχημένο. Έχει τα εργαλεία κάθε συνταγής που θα χρειαστείς και φυσικά ακολουθούν δέκα συνταγές σε κάθε κεφάλαιο, που έχουν βαθμό δυσκολίας. Δηλαδή η πρώτη συνταγή είναι πιο εύκολη και η τελευταία λίγο πιο δύσκολη.
Είμαι υπερήφανος που πλέον και εγώ μπορώ να πω ότι έχει βγει το βιβλίο μου και πάει και καλά. Ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει και το βασικότερο λαμβάνω μηνύματα που μου γράφουν ότι έχουν κάνει συνταγές και τους έχουν βγει. Γιατί μέχρι τώρα υπάρχει μια λάθος πληροφορία σε ότι αφορά το γλυκό και υπήρχε ένα μέρος κόσμου που έλεγε ότι: ‘‘με το φαγητό τα καταφέρνω, με το γλυκό όμως όχι’’. Γι αυτό και ο υπότιτλος του βιβλίου είναι ‘‘Γιατί τελικά τα γλυκά είναι εύκολα’’. Δεν είναι τόσο δύσκολο να μπεις στην διαδικασία να κάνεις ένα γλυκό αρκεί να υπάρχει σωστή συνταγή. Στα γλυκά πρέπει να είσαι λίγο πιο στρατιωτάκι. Αισθάνομαι πολύ όμορφα και έχω ξεκινήσει να δουλεύω στο μυαλό μου το επόμενο και αυτό είναι κάτι που το λέω για πρώτη φορά σε σένα».  

Καλαϊτζάκη Ειρήνη- Ελένη  (φοιτήτρια αθλητικής δημοσιογραφίας Ι.Ε.Κ. ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)
Φωτογραφίες:
Αγγέλα Βιτσάκη (φοιτήτρια δημοσιογραφίας Ι.Ε.Κ. ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)
Γιώργος Κλάδος (φοιτητής αθλητικής δημοσιογραφίας Ι.Ε.Κ. ΑΚΜΗ Ηρακλείου Κρήτης)